رباعی · شاه نعمت الله ولی
رباعی شماره ۱۴۷ - بودش به کمال خویش بودم بخشید...
1
بودش به کمال خویش بودم بخشید
لطفش به کرم شهد شهودم بخشید
2
او طالب من که ظاهرش گردانم
من طالب او که تا وجودم بخشید
متن شعر کپی شد.
رباعی · شاه نعمت الله ولی
بودش به کمال خویش بودم بخشید
لطفش به کرم شهد شهودم بخشید
او طالب من که ظاهرش گردانم
من طالب او که تا وجودم بخشید