رباعی · شاه نعمت الله ولی
رباعی شماره ۱۷۲ - ننشین بنشین وز همه عالم برخیز...
1
ننشین بنشین وز همه عالم برخیز
عالم چه بود ز بود عالم برخیز
2
در کتم عدم بیا و با ما بنشین
از بود وجود خویشتن هم برخیز
متن شعر کپی شد.
رباعی · شاه نعمت الله ولی
ننشین بنشین وز همه عالم برخیز
عالم چه بود ز بود عالم برخیز
در کتم عدم بیا و با ما بنشین
از بود وجود خویشتن هم برخیز