رباعی · شاه نعمت الله ولی
رباعی شماره ۲۳۹ - هر گه که دل از خلق جدا می بینم...
1
هر گه که دل از خلق جدا می بینم
احوال وجود با نوا می بینم
2
و آن لحظه که بی خود نفسی بنشینم
عالم همه سر به سر خدا می بینم
رباعی · شاه نعمت الله ولی
هر گه که دل از خلق جدا می بینم
احوال وجود با نوا می بینم
و آن لحظه که بی خود نفسی بنشینم
عالم همه سر به سر خدا می بینم