غزل شماره ۶۷ - نخل بالای تو سر تا به قدم شیرین ست...

نخل بالای تو سر تا به قدم شیرین ست

این چه نخل ست که هم نازک و هم شیرین ست؟

بس که چون نی شکری نازک و شیرین و لطیف

بند بند تو ز سر تا به قدم شیرین ست

گر چه در عهد تو شیرین سخنان بسیارند

کس به شیرین سخنی مثل تو کم شیرین ست

دم صبح ست، بیا، تا قدح از کف ننهیم

که می تلخ درین یک دو سه دم شیرین ست

تا نوشت ست هلالی سخن لعل لبت

چون نی قند ساپای قلم شیرین ست