بازار سنبل

ترک من، چون حلقۀ مشکین کاکل بشکند

لاله را دلخون کند، بازار سنبل بشکند

ور خرامان سرو گلنارش کند میل چمن

سرو را از پا در اندازد، دل گل بشکند

تا هلال ابروی جانان ز چشمم دور شد

اندر این ره، سیل ها باشد که صد پل بشکند

چون نسیم صبحگاهی پردۀ گل بردرد

خار غم اندر دل مجروح بلبل، بشکند

ای صبوحی سر و حدت را، ز دست خود مده

تا خیال زهد و تقوا را توکل بشکند