شماره ۲۶۰ - همسایه مزاحم

ثانی شمر لعین حسین خزاعی

بسته میان تنک بر اذیت داعی

بر سر راهم بریخته است بسی سنک

هریک چون کله حسین خزاعی

سنگ و سقط هرچه بوده ربخته بیرون

یک وجبی چارکی و نیم ذراعی

پیش ره مسلمین ز روی خباثت

ساخته از قلوه سنگ خط دفاعی

شمر خزاعی و نوکر و کس و کارش

موذی همچون عقار بند و افاعی

هست مساعی شه به راحت مردم

شمر خزاعی است خصم شاه و مساعی

داعیه ها دارد و صریح بگوید :

هست درین لکه صدهزار دواعی

جادو و جنبل کند برای ریاست

با خط عبرانی و خطوط رقاعی

خود را استاد شاه خواند و از جهل

منکر امر مطیعی است و مطاعی

آنچه ازاین احمق ... گفتم

نیست قیاسی که جمله هست مساعی

این امرای حریص دشمن شاهند

گرچه عددشان خماسی است و رباعی

شاه سر است و نخاع ، قائد لشکر

هست کشنده مرض چو کشت نخاعی

بازوی شه باد از این که هست قوی تر

تا بفشارد گلوی شمر خزاعی