غزل · ملک الشعرای بهار
شماره ۸ - خوشا بهارا خوشا میا خوشا چمنا...
1
خوشا بهارا خوشا میا خوشا چمنا
خوشا چمیدن بر ارغوان و یاسمنا
2
خوشا سرود نو آیین و ساقی سرمست
که ماه موی میانست و سر و سیم تنا
3
خوشا توانگری و عاشقی به وقت بهار
خوشا جوانی با این دوگشته مقترنا
4
خوشا مقارن این هر سه خاطری فارغ
زکید حاسد بدخواه و خصم راه زنا
5
خوشا شراب کهن در سبوی گردآلود
که رشح باران بسترده گردش از بدنا
6
خوشا مسابقه اسب های ترکمنی
کجا چریده به صحرای خاص ترکمنا
7
درازگردن و خوابیده دم و پهن سرین
فراخ سینه و بالابلند و نرم تنا
8
بزرگ سم و کشیده پی و مبارک ساق
بلندجبهه و محجوب چشم و خوش دهنا
9
به فصلی ایدون کز خاربن برآید گل
نواخت باید برگل سرود خارکنا