شماره ۱۶ - حشمت محتشمان مایه مرگ فقراست...

حشمت محتشمان مایه مرگ فقراست

داد ازین رسم فرومایه که در شهر شماست

یا رب این شهر چه شهر ست و چه خلقند این خلق

که به هر رهگذری نعش غریبی پیداست

می شنیدم سحری طفل یتیمی می گفت :

هر بلایی که به ما می رسد از این وزراست

خانه « محتشم » آباد که از همت او

شیون و غلغله در خانه مسکین و گداست

از خدایش به حقیقت نرسد برگ مراد

آنکه فارغ ز غم ومحنت مخلوق خداست

نوشداروی نصیحت چه دهد سود بهار

به مریضی که به هر قاعده محکوم فناست