شماره ۳۳ - از دوست بریدیم به صد رنج و ندامت...

از دوست بریدیم به صد رنج و ندامت

از دوست به خیر آمد و از ما به سلامت

حالی دل مظلوم مرا غمزه مستش

با تیر زد و ماند قصاصش به قیامت

از عشق حذرکن که بود ماحصل عشق

خون خوردن و جان کندن و آنگاه ملامت

طی شد زجهان چشمه خضر ودم عیسی

ایزد به لب لعل تو داد این دو کرامت