شماره ۴۱ - رخ تو دخلی به مه ندارد...

رخ تو دخلی به مه ندارد

که مه دو زلف سیه ندارد

به هیچ وجهت قمر نخوانم

که هیچ وجه شبه ندارد

بیا و بنشین به کنج چشمم

که کس در این گوشه ره ندارد

نکو ستاند دل از حریفان

ولی چه حاصل نگه ندارد

حریف کم ظرف ز روی معنی

بود سبویی که ته ندارد

حدیث حال تبه چه داند

کسی که حال تبه ندارد

بیا به ملک دل ار توانی

که ملک دل ، پادشه ندارد

عداوتی نیست قضاوتی نیست

عسس نخواهد، سپه ندارد

یکی بگوید به آن ستمگر

بهار مسکین گنه ندارد