غزل · ملک الشعرای بهار
شماره ۵۹ - پیوند ببندند بتان لیک نپایند...
1
پیوند ببندند بتان لیک نپایند
ور زان که بپایند بگویند و نیایند
2
وانگه چو بیایند نخندند و ز عشاق
خواهندکه شان هیچ نبوسند و نگایند
3
گویند نباتی را، مردم به دهان در
گیرند، ولی نه بمکند ونه بخایند
4
این یوسفکان گرچه عزیزند ولیکن
ای کاش که هیچ از شکم مام نزایند
5
ور زان که بزادند شوند آبله رویان
تا زشت شوند و دل مردم نربایند
6
ور زان که ربودند بمیرند که عشاق
بر جای غزل نوحه بر ایشان بسرایند