شماره ۷۰ - ای مصور نقش آن سر نهانش را بکش...

ای مصور نقش آن سر نهانش را بکش

موشکافی ها کن و موی میانش را بکش

سیل اشگ از جویبار دیده اول کن روان

زان سپس آن قد چون سرو روانش را بکش

گرز موی خامه شنگرفی جهد بر صفحه ، زان

نکته ای شیرین فروگیر و دهانش را بکش

چون مرا بیند ز شرمش برچکد خوی از عذار

گرتوانی آن عذار خوی دستان را بکش

یا مکش آن ابروانش یا اگر خواهی کشید

نقش ها بگذار و ناز ابروانش را بکش

آن گرانبار سرینش را بکش بر روی ساق

ور کشیدی محنت بار گرانش را بکش

چشم برهم نه ، چو چشم مست او خواهی کشید

ورگشودی ، همچو من آه و فغانش را بکش

غمزه اش را گر ندانی چیست من دارم به دل

از دل من غمزه های جان ستانش را بکش