شماره ۷۳ - مکن تو با دل من بیش از این به جورسلوک...

مکن تو با دل من بیش از این به جورسلوک

که ملک زیر و زبر می شود ز جور ملوک

لبت به نغمه جان بخش چون مسیحا، جان

دهد به پیکر بی روح مردم مفلوک

وفا کنی بچشیم و جفا کنی بکشیم

به حکم آن که بتان مالکند و ما مملوک

کند قمر به رخت سجده ؟ این بود معلوم

رسد به نور رخت زهره ؟ این بود مشکوک

بهار شاهد من در کمال حسن بود

چوآیت و دگران چون قباله محکوک