غزل · ملک الشعرای بهار
شماره ۸۵ - ای نرگست به خلق در فتنه بازکن...
1
ای نرگست به خلق در فتنه بازکن
وی سنبل تودست تطاول درازکن *
2
چشمانت را حذر بود از دیدن رقیب
همچون مریضکان ز مرگ احترازکن
3
الفت چگونه دست دهد بین ما وشیخ
ماکار بر حقیقت و او بر مجازکن
4
ما در درون میکده صهبا به جام ربز
شیخ از درون صومعه گردن درازکن
5
با دشمنان ز ضعف دم از دوستی زدیم
چون ملحدی به خاطر مردم نمازکن
6
کار بهار و یار به دور اوفتدکه هست
دایم بهار نازکش و یار نازکن