غزل · ملک الشعرای بهار
شماره ۹۴ - بر سبزه نشست بلبل و قمری...
1
بر سبزه نشست بلبل و قمری
باید می سرخ چون گل حمری
2
آری می سرخ درخور است از آنک
بر سبزه نشست بلبل و قمری
3
آن سرخ میئی که گرش بربویی
نشناسیش از بنفشه بری
4
آن می که سحابش اندرون بینی
رخشنده تر از ستاره شعری