سایر · ملک الشعرای بهار
شماره ۱۲۹ - ترجمه یکی از قطعات ژان ژاک روسو
1
چون سرابند سفلگان از دور
که نمایند بحرهای علوم
2
هرچه نزدیک تر شوی سویشان
لاجرم بیشتر شوی محروم
3
رادمردان ز دور همچون کوه
ناپدیدند و قدرشان مکتوم
4
سویشان هرچه می شوی نزدیک
قدرشان بیشتر شود معلوم
5
گر نجومت به چشم خرد آیند
گنه از چشم تو است نی ز نجوم