شماره ۱۷ - مطایبه

ای از برما به خشم رفته

رخ بی سببی زما نهفته

ما را گنهی بجز وفا نیست

بهر چه تو را هوای ما نیست ؟

آخر نه من و تو یار بودیم

بر عهد هم استوار بودیم

بهر چه ز ما گسستی ای دوست

در بر رخ دوست بستی ای دوست

عهدی به هزار وعده بستی

گر بستی عهد، چون شکستی

بازآی که خاک پات گردم

تو جان منی ، فدات گردم

دستی بکشم به ساق پایت

سیگار بپچم از برایت

جام عرقی دهم به دستت

سازم ز خمار باده مستت

بینم شب و روز با جلالت

وز نعشه چرس در خیالت

از بهر تو ای نگار بنگی

گویم غزلی بدین قشنگی