فقره ۱۱۲ - شراب به پیمان ( یعنی به اندازه ) خور چه هر که او شراب بی پیمان خورد، بسا گنه که از وی آید....

اگر باده نوشی به پیمانه نوش

به آیین مردان فرزانه نوش

کز افزونی می ز دل ها گناه

بروید، چو از تند باران گیاه

وگر گفته من پسند آیدت

مخور می که از می گزند آیدت

بود سوزیان این می لعل پوش

زیانش ز تو، سودش از می فروش