غزل · ملک الشعرای بهار
شماره ۵ - غزل
1
زلفای قجریر درهم و بشکسته مکن واز
درهای سلامت ر بروم بسته مکن واز
2
گر مار مخی ، ها، نمخی نه ، دوکلیمه
اینبار مور مثل همه بار خسته مکن واز
3
یار اینجیه ا مشو مخن آوازه موذن
تام ، خادم مچد، درگلدسته مکن واز
4
از زلف کتا ابروی پیوسته شو و روز
عمرم رکتا، رنجم ییوسته مکن واز