در دستگاه ماهور

۱

ز فروردین شد شکفته چمن

کجایی ای نازنین گل من

بهار آمد با گل و سنبل

ز بیداد گل نعره زد بلبل

دل بلبل نازک است ای گل

دل او را از جفا مشکن

بهار از گل سایبان دارد

بتی تازه با شراب کهن

دلم گشت از چرخ بوقلمون

غم عشقت شد برغمم افزون

شد از ستمت

غرق خون دل من

مجنون دل من

۲

نگارا رحمی نما به چشم ترم

که من از زلفت بتا شکسته ترم

اگر بردم جان از غم دوران

ز درد فراق تو جان نبرم

عزیز دلم بت چگلم آبروی چمن