غزل · احمد پروین
غزل آفتاب
1
گوهر نازنین ناب منی
گل زیبای باغ خواب منی
2
تو ز دیوان بی کرانۀ صبح
غزل سرخ آفتاب منی
3
تویی آن گنج بی نهایت عشق
که در آواره خراب منی
4
خوشتر آن کز غم تو جان بازم
برو ای جان که خود حجاب منی
5
تو حدیث تجسم آبی
که در آوازه سراب منی
6
تو بزرگی ، معطری ، پاکی
که مسیح دل کباب منی