۰۱ - تو را از آنچه دارایی و مال است

تو را از آنچه دارایی و مال است

چو سنجیدم فقط خونت حلال است

نداری در شجاعت مثل و مانند

نداری ترس حتی از خداوند! (۱)

من به وصفت می سرایم ای رفیق

یار روز سختی و ایام ضیق (۲)

گر چه دائم غافلی از حال من

غافلی از روز و ماه و سال من

هیچ می گویی که « سالک » زنده است

آخر او از دوستان بنده است!؟

ای به بدجنسی تک اندر روزگار

شرمگین از خلقتت پروردگار

ای که شیطان از تو الگو ساخته

در رقابت با تو ، لنگ انداخته

ماکیاول ریزه خوار خوان توست

در کلاس درس ، ابجد خوان توست

ای که خون دوستان در جام تو

بی وفایی ، ختم شد بر نام تو

ای که دستان همه اطرافیان

رفته از دستت به سوی آسمان

گر که در جنت تو را ماوآ شود

در جهنم ، بهر جا دعوا شود!

یک بیابان ، گرگ و مار و سوسمار

جمله اندر دفترت مشغول کار

جملگی ، تمساح آدمخواره اند

در شرارت ، عقرب جراره اند

یک کله ، در دست شد ابزارشان

از کلاهی ، سکه کار و بارشان

از خلایق ، مومنون یا مشرکون

بی کله ، ناید از آن دفتر برون

در جهنم ، روح خولی و یزید

شادمان از دست اعمالت « سعید » (۳)