نکته های گل

آتش نبر به دلت از اجاق کین

با باد کینه نسوزد چراغ دین

هرگز نروید علف، گر به جای آب

بارد ز ابر فلک، سنگ بر زمین

در آزمون زمان دست فتنه است

ابلیس چون همه جا خفته در کمین

ویران شود به جهان خانه ی دلت

با عشق اگر نکنی قلعه ای حصین

در کار عشق برائت زجور جوی

چو ن عشق و جور نسازد به هم، همین!

عشق و صداقت و ایمان به هم بدوز

کن جامه ای به تن از عصمتی برین

پرورده دامن هستی، به کار عشق

مردان خوب و چه زنهای نازنین

دل بستی ار به خدا، اعتماد کن

در کار او نکنی تا! دلت ظنین

بیداد محتسبش، نشکند کمر

مرد ار ز خوبی خود گردد آهنین

بازار زرق جهان گر چه پرگهر

ایمان به زرق جهان کی دهد ثمین

خواهی که دل شود آسوده ازجهان

دونیا حیاتینی سن توتما چوخ چتین

دلشاد اگر نبود کس به کار خیر

کی شادی آورد او بر دلی حزین

بشمر غنیمت دوران حیات خود

از بهر مردم دوران گلی بچین

گر گام خود بنهی در ره کمال

ساید به بام فلک مر تو را جبین

گر کرده ای به فرامین حق، عمل

پس بوده ای به امانات او امین

هان! نکته ای دگر از من شنو کنون

هرگز نگردی از این نکته ها غبین

حق است مرگ، نباشد از آن،گریز

باشی اگر چه درون حصار چین

برچین زدفتر الیار نو گلی

گر بوده ای به چمن مرد نکته بین