مرغ شهبال

مرغ شهبالم ولی محبوس زندان تنم

بهرآزادی به دنیا این همه جان می کنم

من به دنیا گفته ام هیهات اگر سرخم کنم

گر نبودی حکم او، می کندم این پیراهنم

در جها ن و تار و پودش من خدا را دیده ام

هم بر آنم بند او پیوسته باشد گردنم

در گلستان وصالش می نشینم تا ابد

تا نباشد دام شیطان از برای گلخنم

این جهان باشد بنایی بر سر آب روان

می نیالایم خودم را تا نچسبد دامنم

دست تقدیرت خدایا! می نوازد تار حق

می سپارم گوش جان از هر در و هر روزنم

باغ رضوان تو را می جویم اندر این جهان

تا که سازد توش جان وآخرت را گلشنم

گر هوای کوی جانان باشدم سودای سر

می رهم از قید تعلیق و جفای دشمنم

تا که دست اندازم اندر حلقه ی قرب خدا

گوید این الیار حیران این چنین پر می زنم