بلائی

من ز روز خلقت آدم بلائی گشته ام

با حسین از کربلا من کربلائی گشته ام

خون هابیلم به دامن، تیغ حق اندر کفم

فرق سرآغشته بر خونم، طلائی گشته ام

درصف یکتا پرستان، همره هابیل و نوح

هم به قرآن و ید بیضا، جلائی گشته ام

هان! علمدار صف آزادگان باشد حسین

من ز رنگ خون او، سرخ و سمائی گشته ام

من سوار کشتی حقم، حسینش ناخدا

در میان موجی ازخون، ماورائی گشته ام

ازتبار ایل حقم ز آن شدم الیار آن

جان فشانم راه حق را، زآن خدائی گشته ام