تحفه عشق

عشق، مرا جان دهد ای خدا

سوی تو فرمان دهد ای خدا

در شب تاریک دل، بر منش

اختر تابان دهد ای خدا

روز مرا نو کند تا ابد

مهر زرافشان دهد ای خدا

بهر من آب آورد، هر زمان

توی بیابان دهد ای خدا

بر سر درد آورد، جان اگر

شربت درمان دهد ای خدا

هم برد آرام جان، از دلم

هم سر و سامان دهد ای خدا

هر چه بخواهد از او، این دلم

عشق، مرا آن دهد ای خدا

گو مه دلدار من، با دمی

گوهر ایمان دهد ای خدا

بوی تو آرد به من این بهار

چون گل ریحان دهد ای خدا

از برت آرد خبر یا نشان

چون زر و مرجان دهد ای خدا

تا رود اندر دلم، بهر جان

تحفه ی جانان دهد ای خدا

او سر الیار را، یک زمان

بهر تو قربان دهد ای خدا