آستان مهر

قلب خود بر آستان مهر توساییده ام

در چمن زار عبادت، دیدنی ها دیده ام

خود خدای عالمی، صاحب لقای روز حشر

صوت قرآن از دم ذ رات جان بشنیده ام

رود جوشان سلامت، از کواکب جاری است

ازکنارش من گل نام محمد چیده ام

من در این گرداب عشقت، همچنان آسوده ام

دست خود را هم در آن بهر بقا یازیده ام

کنده ام پیراهن چرکین نفسانی ز تن

در رکاب عشق و ایمان همچنان پاییده ام

جان برم تا از هلاک دام شیطانی، زدل

از سر تسلیم و توبت برخدا نالیده ام

تا نیالایم خودم را با حطام دنیوی

من کله خودی ز تقوا بر سرم پوشیده ام

چون به دست آمد برات رحمت از فیض خدا

از همین آب حیاتم، اینچنین بالیده ام

من که الیارم، ز دیدار رخ سیمین بتی

گرد شادی بر نگاه عاشقان پاشیده ام