صفای دل

رو غبار کین دل را پاک کن

خار غم را بر کن از جان، خاک کن

خانه ی دل را بیارای از کرم

در صفایش، شهره ی افلا ک کن

تا نشیند گوهر عشق اندر آن

با گلاب صدق جان نمناک کن

دست همت را بر آر از آستین

بهر خدمت سینه ات را چاک کن

بهر یاری در حوادث سر برآر

نی سرت را مخفی اندر لاک کن

گر شرنگی آید اندر جام دهر

مهر جان بر مردمان تریاک کن

تا توانی از کرم گل هدیه کن

و از بدی ها و جفا امساک کن

تا ز چرکاب هوس جانت رهد

عشق و ایمان را بر آن دلاک کن

ای خدا دست دعایم را بگیر

از سخا الیار را بی باک کن