سوی جانان

با چشم می پالای خود تا چشمه ساران می روم

اندر زلال چشمه ها، من سوی جانان می روم

گر کوزه ی دل پرکنم از آن زلال دلربا

بر پیش معشوقم دگر چون شیخ صنعان می روم

غدار بی رحم جهان، اندر نقاب مه رخان

پیوسته در بندم کشد، ز آن دیده گریان می روم

دست ار بیازم دامنش، گویم که ای معشوق جان

اندر پناه مهر تو تا مرز باران می روم

ابری بر آر از رحمتت، ممنون لطف و منتت

تا سایبان گردد مرا، کاندر بیابان می روم

هان قبله گاهم روی تو، پر می کشم بر سوی تو

بر آسمان عشق خود، با بال ایمان می روم

درراه عشقت ار وزد، باد نفاق از هر طرف

من سر به فرمانت نهم، در باد و طوفان می روم

الیار! اگر نالد دلت، از دست آب و از گلت

گو می رسانم منزلت، بی مکر شیطان می روم