شور قیامت

عشق تو اندر دل من جا گرفت

شور قیامت همه بالا گرفت

جذبه ی جان پرورت آمد شبی

جان مرا صورت زیبا گرفت

جان من از خستگی افتاده بود

بار دگر از دم تو پا گرفت

در صف غمدیده ی دلدادگان

نام من از دست تو امضا گرفت

جان من از تیغ نگاهت بخست

مرهمی از چشم فریبا گرفت

کندمش آن جامه ی ژولیده را

جان زکفت اطلس دیبا گرفت

دست دلم وا شد از این قید چون

مشعله از گنبد مینا گرفت

پردگیان هلهله بر هم زدند

پرده ی جانم همه غوغا گرفت

دست عنایت سر الیار نه

کز غم عشقت کمرش تا گرفت