عکس یار

عکست اندر دانه پنهان و نمایان درگل است

نغمه ی اوصاف رویت بر لبان بلبل است

روزنی باشد به گلزار جمالت هر گلی

جان بلبل هم از آن رو بی قرار هر گل است

دانه ی تقدیر ما را مخفی از ما کرده ای

چون گلی پوشیده اندر دانه های سنبل است

این جهان و رنگ ورویش را نمی خواهد دلم

جامه ی ژولیده ای باشد مرا همچون جل است

جانم از جام جمالت برنمی دارد لبش

جلوه های روی ماهت هر دلی را چون مل است

باغی از گلهای رویت بر دل آذین بسته ای

کان نصیب پیروان شهسوار دلدل است

هم تو ای الیار اگر خواهی بیابی ره در آن

ز این سرا تا جنتش کردار و ایمانت پل است