حلقه ناز

حلقه ی ناز خودش برگردن دل بسته دلبر

کاسه ی صبرم به سنگی از جفا، بشکسته دلبر

می کشد هر سو دلم را بی محابا در کمندش

رشته ی پیوند عقلم را زدل، بگسسته دلبر

بر لبانش می سراید نغمه ی عاشق کشی را

این دلم را با خدنگ نرگسانش خسته دلبر

گه نگاه دردبارش مرهم زخم دلم شد

گه گشود آن زخم دل را با لبان پسته دلبر

چشم جان معطوف دلبر گشته اندر دار فانی

گرد میل عشرت دنیا زجانم شسته دلبر

آمد او غوغاکنان بر کوی یاران می آلود

دل ربود از من به نازی آنچنان آهسته دلبر

ناگهان رفت از فراقش آتشی بر خرمنم زد

بقچه ی دل را به یغما برده و بر جسته دلبر

گر چه الیار! از غم هجران بسوزد بند بندت

شکر! بر تخت امیدت همچنان بنشسته دلبر