در دامن دریای عشق

نغمه ی سازش مرا از عالم رویا گرفت

در خیالش این دلم با جام عشقی پا گرفت

از نیازی که به نازش در دلم تفسیر شد

بقچه ی دل وا شد و جان را دم غوغا گرفت

مصلحت سویی نهاد این دل سر پیمانه شد

گر چه عقلم بارها با او سر دعوا گرفت

قطره بود این دل رها در دامن صحرای غم

شد روان با جوی عشقش دامن دریا گرفت

آنچنان آسوده شد از قیل و قال د نیوی

همچو طفلی گم که در آغوش مادر جا گرفت

خار پوچی ها بسی آزرده بودش د رجهان

در فراق دلبرم با عشق او معنا گرفت

تا دل الیار را سنجد سر پیمان عشق

دست تقدیرش ازل از دست او امضا گرفت