دهقان

ای دست تاول بسته! ای دهقانم

پیش آ به رویت بوسه ای بنشانم

با کارت این خاک سیه خرم شد

ای ضامن آبادی کیهانم

گفتی که زحمت می کشم تا روزی

بر قله ی عزت رسد ایرانم

دامانی ا نبوه از محبت داری

گویی که زان بر شخم جان افشانم

عمری به جنگ خار و خس بردی دست

دنبال روزی بوده ای؛ می دانم

از رقص داس و خرمن سنبل ها

غوغای شادی افتد اندر جانم

نانی حلال آورده ای از خرمن

پیچیده بویش دایم اندر خوانم

با دست کوشان و دل جوشانت

هم درس همت داده ای هم نانم

آرامشی بخشیده ای بر الیار

گوید بر این اکرام تو، حیرانم