بخش ۱۸ - تفسیر یا حسره علی العباد

او همی گوید که از اشکال تو

غره گشتم دیر دیدم حال تو

شمع مرده باده رفته دلربا

غوطه خورد از ننگ کژبینی ما

ظلت الارباح خسرا مغرما

نشتکی شکوی الی الله العمی

حبذا ارواح اخوان ثقات

مسلمات مومنات قانتات

هر کسی رویی به سویی برده اند

وان عزیزان رو به بی سو کرده اند

هر کبوتر می پرد در مذهبی

وین کبوتر جانب بی جانبی

ما نه مرغان هوا نه خانگی

دانه ما دانه بی دانگی

زان فراخ آمد چنین روزی ما

که دریدن شد قبادوزی ما