محمدعلی بهمنی

محمدعلی بهمنی (۱۳۲۱–۱۴۰۳ خورشیدی) شاعر و غزل‌سرای معاصر ایران بود. او در دزفول زاده شد و بخش مهمی از زندگی و فعالیت ادبی خود را در بندرعباس گذراند. بهمنی از چهره‌های برجستهٔ غزل معاصر به شمار می‌رود و در شعرش زبان محاوره، موسیقی نرم و بیان عاطفی را با ساختار غزل پیوند می‌دهد. نخستین شعرهای او از نوجوانی منتشر شد و در دهه‌های بعد مجموعه‌های متعددی از او به چاپ رسید. «گاهی دلم برای خودم تنگ می‌شود»، «شاعر شنیدنی است»، «امانم بده» و «این خانه واژه‌های نسوزی دارد» از آثار شناخته‌شدهٔ اوست. شماری از غزل‌هایش نیز در قالب ترانه و تصنیف با موسیقی ایرانی پیوند خورده‌اند. او در شهریور ۱۴۰۳ درگذشت.