کرد انجمن خموش لب بی جواب شمع

ای نیستی بهار زمانی به هوش باش

خود را نهفته است گلی در نقاب شمع

فهم زبان سوختگان سرمه داشته است

اشکی که سیل کلفت هستی شود کراست

یاران قسم خورید به چشم پر آب شمع

جوش حباب ما دم پیری فرو نشاند