بیخودی کن از بهار عافیت غافل مباش

اینقدر ما را درین هنگامه حیران کرد شمع

غفلت این انجمن درخورد اغماض دل است

عالمی را چشم پوشانید و عریان کرد شمع

رنگ ها پرواز داد و گل به دامان کرد شمع

بر رخ ما ناز مشتاقان در مژگان مبند

کز تغافل خانه پروانه ویران کرد شمع