عضو عضو خویش اینجا صرف مژگان کرد شمع

درگشاد عقده هستی که دامنگیر نیست

از بن هر قطره اشک ایجاد دندان کرد شمع

تا کجا زبن انجمن چشم هوس پوشد کسی

نور دل در ترک لذات جهان خوابیده است

موم تا آلوده شهد است نتوان کرد شمع

نیستی بیدل به داد خود نمایی می رسد