نور دل در ترک لذات جهان خوابیده است

از بن هر قطره اشک ایجاد دندان کرد شمع

تا کجا زبن انجمن چشم هوس پوشد کسی

عضو عضو خویش اینجا صرف مژگان کرد شمع

موم تا آلوده شهد است نتوان کرد شمع

نیستی بیدل به داد خود نمایی می رسد

عاقبت خود را به رنگ رفته پنهان کرد شمع