خجلت بیحاصلی بر سروگلزار طمع

غیر نومیدی علاج اینقدر امراض چیست

عالمی پر می زند در نبض بیمار طمع

عم در حسرت شد و یک طوق قمری خم نبست

آسمان خمیازه یاس تو خرمن می کند

ای هوس بردار دست از شکل انبار طمع

بی نیازی تابع اندیشه اغراض نیست