آسمان خمیازه یاس تو خرمن می کند

عالمی پر می زند در نبض بیمار طمع

عم در حسرت شد و یک طوق قمری خم نبست

خجلت بیحاصلی بر سروگلزار طمع

ای هوس بردار دست از شکل انبار طمع

بی نیازی تابع اندیشه اغراض نیست

خدمت همت محال است از پرستار طمع