به زمین فرو نرود چرا که کسی علم زند از طمع

هوس جنون زده ناکجا همه سو قدم زند از طمع

به کجاست کنج قناعتی که در قسم زند از طمع

به دو روزه فرصت بی بقا که نه فقر دارد و نه غنا

حذر از توقع این و آن که مذلتت نکشد عنان

همه گر بود سر آسمان که به خاک خم زند از طمع

فلکت اگر در باز شد دو جهان قلمرو ناز شد