ساغر فطرت به گردش گر نیاید گو میا

خار را جوهر کند آیینه دیوار باغ

از سبکروحان گرانجانی ست گر ماند اثر

بوی گل هرجا رود با خویش بردارد سراغ

نیستیم بوی جنون هم بهر سامان دماغ

کرد آگاهم ز سور و ماتم این انجمن

در بهار آواز بلبل ، در خزان بانگ کلاغ