با عجز بسازیدکه صد شعله درین دیر

کو دل که برد رنگ قبول از نظر داغ

مهتاب شبستان خیالم بر رویی است

آن به که گل پنبه گذارم به سر داغ

شمشیر شکسته ست به زیر سپر داغ

ما را به بلای سیهی کرد مقابل

یارب که بسوزد کف آیینه گر داغ