نیست ممکن پیش ابروی تو سر برداشتن

از گریبان غوطه زد در حلقه گرداب تیغ

دل ز مژگانهای شوخت هم بساط نشتر است

چشم حیران در خیال ابرویت همخواب تیغ

بیخودیهای دگر دارد شراب ناب تیغ

از زدودن بی طراوت نیست زنگار خطت

شسته می بالد بهار سبزه ات از آب تیغ