نتوان مایه اسباب طرب فهمیدن

نیست جز بستن لب ، چیدن دامان صدف

به قناعتکده ام ره نبرد صحبت غیر

ضبط آغوش خود است الفت احسان صدف

اشک چندی گره دیده حیران صدف

بگذر از حاصل این بحر که بی عبرت نیست

بعد تحصیل گهر وضع پشیمان صدف