اشک شوخ است به ضبط مژه گیرم بیدل

ای گهر آب شو از خجلت سامان صدف

کام تقلید ز نعمت نبرد بهره ذوق

غیر ریزش نبود درخور دندان صدف

طفل چندی بنشانم به دبستان صدف