آداب را به ناله چسان می کند طرف

پیدا اگر نباشی از آفات رسته ای

با ناوک غرور نشان می کند طرف

تا آتشی به دل نزند عشق چون سپند

همدرس خلق باش ، تغافل کمال نیست

ای بی خبر کری به فغان می کند طرف

آسان مدان تردد روزی که چون هلال