کرد آدم گشتنت آخر به گاو و خر طرف

تا نمیرد دل به حرف خلق نتوان گوش داشت

جز به خاموشی نگردد شمع با صرصر طرف

عافیتها در جهان بی تمیزی بود جمع

گرزمین گرآسمان حیران نیرنگ دلست

شوخی این نقطه افتاده ست با دفتر طرف

قطره کو، گوهرکدام ، افسون خودبینی بلاست